- منظومه‌اى در علم ترتيل قرآن به فارسى از سيد أبو القاسم قارى كه در زمان شاه عباس دوم آن را بنظم كشيده . و به اين بيت آغاز مىشود : اى كلام از انتظام نام ذات در نظام * وى ز شهد شكرين شكر زبان شيرين بكام - خلاصة القرآن - و آن رساله ايست به فارسى در باب علم قرائت تأليف محمد شفيع قارى . - قصيدهء عينيّه سيد اسماعيل حميرى . - قصيدة فى مدح موسى بن جعفر ( ع ) به عربى . - قصيدة شيخ على مقرى در مدح پيامبر به عربى . و چند قصيده و قطعه شعر ديگر به عربى . - شرح تائيه دعبل خزاعى از مجلسى . اين رساله را سال گذشته بچاپ رساندم . - شرح قصيدهء برده - كه شرح مورد بحث ما است . رسالات اين مجموعه بسال 1232 كتابت شده و كاتب خود را « محمد بن محمد جعفر الشهير بالهندى » معرفى نموده است . نويسندهء اين نسخه شخص فاضلى بوده و بدلخواه خود در جملات دست برده و آنها را آن گونه كه صلاح ديده تغيير داده است . به همين جهت بسيارى از جملات و كلمات كهنهء نسخهء « ش » در اين نسخه به نثر نزديك به زمان ما تبديل شده است . نويسنده نسخه شيعى مذهب بوده و همه جا پس از صلوات بر پيامبر دو كلمهء « و آله » را نيز افزوده است . در بيت 77 كه ناظم ميگويد : فالصدق فى الغار و الصديق لم يرما . . . بعد از آنكه بيت را ترجمه كرده ، سرانجام طاقتش طاق شده و كلمهء « الصديق » را به « ابو بكر زنديق » تفسير نموده است ! متأسفانه نويسندهء اين نسخه موفق به رونويسى همه نسخه نشده و تا بيت 87 يعنى اندكى بيش از نصف كتاب را رونويسى كرده است . رمز اين نسخه « ث » است .